Een nieuw jaar, een nieuwe studierichting en ... een nieuwe blog.
Sinds een paar weken rij ik elke dag met de trein naar Etterbeek met als doel: een master journalistiek optie geschreven en online media. Online media. Ik had het moeten weten. De geheime wereld van het internet en de informatica zijn altijd een ver-van-mijn-bedshow geweest. Natuurlijk had ik een e-mailadres en een facebookaccount en volgde ik online het nieuws op. Maar daarvoor hoef je niet echt internet te begrijpen.
Vanaf vandaag ga ik dus een stapje verder met mijn eigen blog.
'Ma che dice' hoor ik jullie al denken. Ik leg het even uit. Om een blog te schrijven had ik natuurlijk een onderwerp nodig. Ik evalueerde mijn verleden en zocht naar dé passie die mijn leven tot nu toe beheerste en richting gaf. Ik dacht aan geschiedenis, Italië, voetbal of tennis. Geen van de ideeën konden mij echter overtuigen. Italië bracht mij wel bij Italiaans. Dadelijk sprong het zinnetje 'ma che dice' (maar wat zegt hij/zij) in mij op. Om een of andere reden, laat ik het een buikgevoel noemen, sprak dat kleine zinnetje mij wel aan. Het huppelde rond in mijn gedachten. Ma che dice. De spraakverwarring.
De bouw van de toren van Babel duizenden jaren geleden deed niet alleen de verschillende talen ontstaan (of zo leert de bijbel ons toch). Het veroorzaakte veel meer. Mensen verstonden elkaar niet langer. Het maakte dat zo'n klein zinnetje 'ma che dice' kon geboren worden. Aan de andere kant maakte het ook dat sommige uitspraken belangrijker werden, meer gehoord werden. In deze blog ga ik het dan ook hebben over spraakverwarringen, redevoeringen en opmerkelijke uitspraken op alle niveaus van de maatschappij. Waar dit me brengt dat zien jullie nog wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten